Het begrip naïeve kunst nader toegelicht !
In de twintigste eeuw heeft de naïeve kunst langzaam maar zeker haar plaats in de kunstgeschiedenis verworven als een bijzondere en oorspronkelijke vorm van beeldende kunst . Aan het einde van de negentiende eeuw werd naïeve kunst voor het eerst in officiële kring opgenomen door de waardering voor het genie Henri Rousseau, bijgenaamd de Douanier (1844-1910). In de naïeve kunst waarderen wij het vrij en onbekommerd gehoor geven aan creatieve impulsen, onvervormd door intellectuele overwegingen, en niet bepaald door voorbeelden uit de kunstgeschiedenis of actualiteit. In de naïeve kunst krijgt elk mens een kans om met zijn aangeboren creativiteit beelden van hoogst persoonlijke aard te maken, een kans voor het scheppen van een poëzie van het alledaagse, of een kans voor het creëren van een ode aan het wonder van de natuur, het wonder van groei en bloei als kleurrijk decor van het menselijk gebeuren.
Elisabeth Davy-Bouttier (Frankrijk)
Elisabeth Davy-Bouttier begon in 1994 te schilderen en ze zegt van zichzelf ‘als ik schilder, dan opent haar penseel een deur naar een magische wereld, waar ze ronddwaalt in haar eigen humeur en gedachten’ Ze werkt met warme kleuren die een weldaad zijn voor je hart.Als je voor haar werk staat zal je glimlachen over zoveel vrede en lieflijkheid in het leven.
Irene Brandt (Duitsland)
Voor Irene is naïef schilderen een spel met kleuren. Thema’s ontstaan vanzelf uit fantasieën en gaan terug naar een gelukkige kindertijd temidden van groene weiden, bloemen, sneeuwvelden en zo in het Eifel-landschap. Met altijd een blauwe en groene e kleuren van de natuur.
Fred Breebaart ( Nederland)
Fred gaat als schilder uit van fundamentele waarden waarbij geen twijfel bestaat aan het goede in het leven. Door nu detail, in detail, in detail te schilderen en uitsluitend met dit deeltje bezig te zijn in zijn eigen verhoudingen, ontstaat zijn eigen naïeve wereld. Zijn schilderijen zijn als een film waarbij hij beeldje na beeldje over elkaar heen zet en samenbrengt tot een stilstaand beeld dat het hele verhaal vertelt. Hierbij maakt hij een achtergrond waarbij verhoudingen en perspectief van secondair belang zijn en een ruimte scheppen voor de onderwerpen die stuk voor stuk hun verhaal vertellen.
Mile Davidovic (Servië)
Mile Davidovic, wereldburger, heeft zijn sporen in de danswereld, filmwereld, televisiewereld, filmnieuws, en ga zo maar door. Sinds enkele jaren schildert hij vele naïeve schilderijen en heeft inmiddels n bijna 50 landen zijn werk geëxposeerd. Tevens heeft hij al vele prijzen behaald. Sinds 2005 is hij voorzitter van de Naïeve Association, in Begrado.
Alain Donnat (Frankrijk)
Na een serieus ongeluk (Alain was directeur van een bedrijf) verliet hij de zakenwereld om zich te wijden aan de naïeve kunst die altijd al zijn passie was. Ontdekt en aangemoedigd door Jaqueline Bricard (de beste Franse naïeve kunstenaar) exposeert hij veelvuldig in binnen- en buitenland. Alain Donnat zegt over zichzelf dat hij een illustrator is, een modelmaker die de vormen reduceert en het karakteristieke ervan in poëtische enscenering neerzet.
Mieke Hoogendorp (Nederland)
Mieke Hoogendorp vindt haar inspiratie vooral in de relatie tussen mens en dier. Daar geeft zij in haar schilderijen vorm en inhoud aan, waarbij haar humor en haar scherpe kijk op het handelen en wandelen van mensen in deze tijd vaak resulteert in zeer rake, maar soms ook cynische beelden. Hierbij wordt een passende titel bedacht. Voor Mieke is het naïeve schilderen een totale expressie. Haar visie op de naïeve kunst in het algemeen is dat perspectief en verhoudingen dwangmiddelen zijn die slechts in de reguliere kunst worden toegepast, dus horen deze theorieën niet thuis in de naïeve schilderkunst. Haar uitgangspunt is dat emoties zonder beperkingen moeten worden weergegeven in een vorm waarin schepper en kijker veel van zichzelf zouden kunnen terug vinden. Dit jaar exposeert ze ook haar sieraden.
Adrie Martens (Nederland)
Adrie groeide op in Den Haag en in 1968 trouwde ze met Jan Martens, die net zoals Adrie schildert. Gedurende de kinderperiode ontwierp ze kinderkleding. Omstreeks 1991 verlieten haar kinderen het ouderlijk huis en was ze weer in staat haar schilderhobby op te pakken. Al tijdens haar kinderjaren was Adrie omgeven met veel huisdieren. Ook toen de kinderen opgroeiden, waren er veel beesten zoals een geit, schapen, honden, katten, duiven, konijnen in en om het dijkhuisje op het platteland. Ze werd hier sterk door geïnspireerd. Mensen en dieren zijn de belangrijkste afbeeldingen op haar naïef schilderwerk. Het afbeelden van de grote handen geeft de toeschouwer een beschermend gevoel.
Jos Tempelman-Hemmelder (Nederland)
Jos Tempelman is naïeve fijnschilder en autodidact. Aanvankelijk met olieverf maar later met ei-tempera, een mengsel van kleurpigmenten en eigeel op panelen voorzien van een gladde krijtlaag. Deze techniek, die vooral wordt toegepast in het schilderen van religieuze iconen, leent zich bijzonder goed voor de favoriete onderwerpen van Jos Tempelman. Onderwerpen zijn o.a. winkelpuien en taferelen uit vervlogen tijden. Als basis dienen oude zwart-wit foto’s die op heel persoonlijke wijze in kleur vertaald worden en aangevuld met terloopse details.
Olaf Ulbricht (Duitsland)
Olaf is een verteller. Hij neemt met zijn kleurrijk werk de kijker mee naar een wondere wereld. Altijd in een vredige omgeving. Als vanuit een sprookje ontstaan zijn vriendelijke figuren op doek. De realiteit is voor hem de bühne, met de kwaliteit in zijn werk beleeft hij de traditie zoals Marc Chagall zich invallen en vrijheden veroorloofde.
Guido Vedovato (Italië)
Guido komt uit Noord-Italië. Als autodidact schilderde hij veel, zijn eerste tentoonstelling was in 1986. Zijn werk is aangekocht door veel musea, en hij heeft binnen en buiten Europa veel geëxposeerd. Zijn werk vindt zijn inspiratie in het dagelijks leven, mensen, dieren en de bergen waartussen hij lang gewoond heeft. Zijn eigen stijl neemt een geheel eigen plaats in. Zijn afwijzing van perspectief doet ons denken aan het werk van kinderen en de oude Egyptenaren. In zijn werk belicht hij veel details, maar vergeet tegelijk de realiteit, waardoor zijn werk ons uitnodigt ons onder te dompelen in zijn kinderlijke en kleurrijke wereld.
Beelden:
de drie beeldhouwers die wij presenteren zijn niet naïef te noemen, maar met hun blije en kleurrijke uitstraling sluiten zij naadloos aan bij het naïeve schilderwerk.
Nicole van Osta (Nederland)Nicole verstaat het vak keramiek terdege en zet haar meisjes, de jolig ontspannen grieten, vol vertrouwen om de wereld binnen te stappen eigenzinnig neer. Lieflijk als de Lente, trots op de Troon en sexy op de Sofa. Wellicht wordt u ook geprikkeld door een van de Zeven zondes van Nicole waarmee zij de kijker blij wil maken, blij met de onschuld en het sprookje van de ideale wereld. De wereld van Nicole.
Jan Saarloos (Nederland)
Jan Saarloos heeft een zucht naar een gestileerd eindresultaat. Hij maakt fascinerende beelden en er is geen andere kunstenaar waarmee hij te vergelijken is. Bij Saarloos kan men dan ook niet inschatten door wat en wie ze geïnspireerd zijn, het is dus zonder twijfel zeer origineel. Originaliteit maakt een kunstenaar groot. De verhoudingen van zijn dierfiguren kloppen niet en toch zijn ze niet uit balans. Bewust laat Saarloos bepaalde kenmerkende eigenschappen van dieren achterwege en reduceert hij zoveel mogelijk, om tot de essentie van het dier te komen. Enorme lichamen waar een piepklein hoofdje op een fragiel nekje je brutaal aankijkt. Of een schild met buitenproportionele voeten waaronder een minuscuul gezichtje je met een samenzweerderige blik toegrijnst. De vachten, of liever gezegd: de glazuren zijn even karakteristiek als hun ontwapenende anatomie. Een marmerachtige os, een knaagdier met puistjes en een roodkleurige slak of een bronskleurige kikker of gordeldier, wachten u op om u te “breken”. Door de stand van het hoofd of de blik in de ogen wordt de toeschouwer direct door het dier aangesproken: altijd met emotie, soms wat meewarig of samenzweerderig.
Louk Weyers (Nederland)
Louk is al vele jaren creatief met allerlei materialen en technieken. De laatste jaren heeft ze zich toegelegd op het verwerken van verlijmde papierstroken en papier-maché pulp. Er ontstaan allerlei vrije vormen , vrolijk van kleur en altijd met een vleugje humor. Stuk voor stuk kunstwerken met een knipoog, waar de blijheid vanaf straalt