Yon Nicolas - schilderijen
Zo heftig als haar schilderijen soms zijn, zo bescheiden is ze zelf. Wat je noemt een evenwichtig mens (maar wel ongeduldig). Maar ondertussen is er in haar schilderijen van alles gaande: vreugde, verdriet, woede, vertedering of juist ineens alleen maar stilte.
Ze werkt in series die onderling sterk kunnen verschillen. Ze weigert vast te roesten in iets wat ze al kan. Hoe verschillend ook, in alle schilderijen spelen kleur en licht de hoofdrol. Zelfs in een reeks verstilde grijs-zwart-witte doeken, waar dan ineens een klein rood vlakje opduikt. Ze laaft zich aan kleuren en aan het licht. Haar bescheidenheid wordt met deze tentoonstelling even terzijde gelegd want ze heeft uiteindelijk besloten dat het eens tijd werd haar oeuvre vast te leggen in een prachtig boek; genaamd ‘Vroeg Licht’.*) Bronvermelding: Lies Holtrop
Heleen Vriesendorp - schilderijen
Heleen Vriesendorp heeft haar opleiding in Rotterdam genoten en heeft daarna getekend en geëtst. De Rotterdamse grafici Schotel en Rademaker waren haar leermeesters en in haar werk is de exacte tekenkunst nog steeds terug te vinden. Op dit moment houdt zij zich vooral bezig met acryl op linnen, aquarellen en etsen. Landschappen en naakten zijn haar geliefde onderwerpen. Haar schilderijen worden gekenmerkt door een ondergrond van een levendige en onregelmatige structuur die een fascinerende rol blijft spelen bij het totaalbeeld van het schilderij. Op harmonieuze wijze heeft zij een combinatie gevonden tussen realistische en abstracte elementen, Zij creëert een compositie waarin ze een realistisch gegeven tekent of schildert. Aan de lijnvoering en gedegen manier waarop ze haar onderwerpen neerzet is haar achtergrond als etser te zien. Naast modelstudies maakt ze aquarellen waarin de Franse en Italiaanse architectuur de basis vormen. Ook laat ze zich in haar werk inspireren door Afrikaanse landschappen. Kees de Vries – gemengde techniek schilderijenKees de Vries Het is voor een kunstenaar niet zo makkelijk om zelfs maar bij benadering een objectieve uitspraak over het eigen werk te doen. Zoals dat ook voor een toeschouwer niet mogelijk is bij het kijken naar zijn werk. Het raakt je of het raakt je niet. Maar toch. Kijkend naar het werk van Kees, ziet men dat hij alle mogelijkheden benut om met kleuren te spelen en hierdoor bij elk werk en telkens opnieuw andere fantasieën op te roepen. De schilderijen zien eruit alsof de kunstenaar zelf wegdroomde bij het maken en ze nodigen de kijker uit hem te volgen in zijn mijmeringen. Tijdens het schilderen concentreert Kees zich op linnen en verf om zijn stemmingen weer te geven. Daarbij zal hij de kijker geen aanwijzingen geven om zijn werk te interpreteren. Iedereen is vrij om er alle kanten mee uit te gaan in een individuele beleving. De langwerpige panelen intrigeren en zijn aanwezig. Niet alleen de intensiteit van de kleuren is overweldigend; ook de bestudering van zijn gebruikte materialen wekt verbazing. Ze lijken uit steen en marmer opgebouwd maar zijn opgewekt door pigmenten, lood, cement, marmerpoeder en bladgoud. Kijkers: veel kijkgenot en dromerijen !
Marcel Hubin – gemengde techniek schilderijen
Kenmerkend voor Marcel Hubin is dat hij zijn weg helemaal alleen heeft afgelegd, ver van elke vorm van academisme. Hij is als een zwerver door de tijd, die zielen aftast en ons een heterogeen œuvre aanreikt dat intens is verweven met onze diepste kwellingen en met ons collectieve geheugen. De mens is in zijn werk steeds duidelijk aanwezig, via tekens, achtergelaten sporen, cultuur, verlangens in zijn onbereikbare en onpeilbare mysterie.Er worden sluiers opgelicht, soms worden eeuwenoude mysteries onthuld met de geur van vergeten zolders, de sporen van een zwervend dier: allemaal vervormende spiegels die ons i innerlijke gelaat weerspiegelen. En in dat alles fluistert hij ons de verloren intimiteit van het bestaan toe. M.Hubin heeft inmiddels diverse prijzen in “Salon d’art” gewonnen.
Greeth Zwering – stenen en bronzen beelden
Greeth Zwering genoot haar opleiding aan de Vrije Academie in Rotterdam. Het vroegere werk bestond voornamelijk uit keramische en bronzen beelden. Daarna ontdekte ze haar voorkeur voor het werken in natuursteen vanwege de grote verscheidenheid en het natuurlijke en weerbarstige element dat dit materiaal in zich heeft. De beelden uit zo’n aards materiaal als natuursteen probeert ze zo dicht mogelijk bij de aarde te houden. De vruchtbaarheidssymbolen van de soms overdreven vrouwelijke vormen en houdingen getuigen daarvan. Het begin is vrij figuratief om later geabstraheerd te worden. De lijnen en vlakken geven een extra accent waarmee licht en schaduw gevangen worden. Zo ontstaat er een wisselwerking met zachte en harde schaduwkanten en de grens tussen werkelijkheid en verbeelding. Soms geïnspireerd door oude culturen en mythologische verhalen ontstaan er beelden met alleen één kenmerkend element. De volledig abstracte beelden zijn meestal geïnspireerd door de elementen lucht, wind en water. Deze vormen zijn abstract herkenbaar doordat ze losgemaakt worden in hun omgeving. Ondanks het ruwe, koude en harde materiaal dat natuursteen is, blijft het voor haar steeds een uitdaging om een emotie uit te drukken. Het lijkt een eindelozen, maar voor haar een noodzakelijke, strijd om het karakter van de steen en dat van haar "op één lijn"te krijgen.
Hermien Buytendijk – keramische beelden
In 1974 studeerde Hermien af als klinische psycholoog te Leiden. Daarna richtte ze zich echter vooral op het tekenen. Ze leerde etsen aan de Vrije Academie te Den Haag. Sinds 1991 exposeert ze met keramische beelden. Met haar beelden verbeeldt ze droom en werkelijkheid. Iedereen beziet de wereld vanuit zijn eigen ‘denkraam’. Onze zienswijze is onlosmakelijk verbonden met de wijze waarop wij onze observaties inkleuren en betekenis geven. Hoe wij ook proberen de wereld door een nieuw venster te bekijken, we blijven altijd gevangen in ons eigen denkraam: de wijze waarop wij de werkelijkheid ondergaan. Voor Hermien is het werken met klei verslavend geworden. Acht dagen per week is ze bezig plastisch, grafisch en al schilderend haar beelden te creëren. Verslavend is ook de uitdaging om problemen op te lossen die ontstaan door de beperking die het werken met klei met zich meebrengt. Daardoor komt ze juist tot vondsten. Omdat klei nu eenmaal geen groot gewicht op dunne pootjes kan torsen, kwam ze op het idee om mensen met tafels en met muziekinstrumenten te laten vervloeien. Haar beelden worden hol opgebouwd en ze vond het een ontdekking om ook de binnenklant door openlatingen en beschildering een rol te laten spelen. Het geeft haar een enorm gevoel van vrijheid om door associaties van ideeën en woordspelingen tot iets nieuws te komen. Een nieuw denkraam is geboren !
Agda de Jong – keramische beelden
In 2002 kwam keramiek onverwacht op haar pad. Gelijk wist ze ‘dit is mijn ding’ (nadat ze werken in de verpleging om gezondheidsredenen niet meer kon doen). Klei werd haar grote passie, het werden vooral dieren en in het bijzonder vogels. Met name ‘De vreemde vogels’. Haar vogels hebben allen zeer menselijke trekjes. Ze kijken je kritisch, beschouwend, meewarig, bezorgd, brutaal en vrolijk aan. Het zijn net mensen. Agda is een gedreven kunstenares die vogels en mensen in haar oeuvre verwerkt, ze kijkt naar de mensheid en zet haar beelden neer. In de vreemde vogels kun je jezelf maar zeker vrienden herkennen. De ambtenaar, de notaris, de denker, de filosoof en de professor, vreemde vogels zijn een lust voor het oog met een glimlach naar het dagelijkse leven. Midas Dekkers zei eens ‘ alle vogels zijn niet vreemd, maar een hoop wel ’. Vreemde vogels zijn een heerlijke bijkomstigheid in je leven. Kijk ernaar en de glimlach komt spontaan. Haar andere werk is figuratief en afgewerkt met een dun laagje echt brons.
Yvette Jansen - sieraden
Naar de mening van Yvette is het ontwerpen en vervaardigen van sieraden een vorm van kunst die vergelijkbaar is met muziek. Beide staan heel dicht en direct bij de mens. Klanken hebben een direct effect op de luisteraar. Het sieraad wordt dicht op het bedekte of onbedekte lichaam gedragen. Ook is er een wissel-lwerking tussen de keuze voor bepaalde sieraden en iemands stemming of gevoel. Sieraden moeten ook gedragen (kunnen) worden, niet slechts als object in een vitrinekast gelegd. Door het te dragen, beweegt het en komt de vormgeving het best tot uitdrukking. Daarnaast , vindt ze, moet het sieraad vakkundig, op ambachtelijke wijze gemaakt worden. Na haar jarenlange ervaring met het ontwerpen van sieraden in opdracht, kan ze met zekerheid stellen dat een sieraad nogal persoonlijk is. Ieder ervaart het op een eigen wijze. Naast vakmanschap speelt experiment voor haar een grote rol. Het ontdekken wat met een materiaal of techniek mogelijk is. Zo ontstaan zeer verschillende composities, kleuren, structuren en texturen. Kenmerkend voor het werk van Yvette zijn de ingenieuze sluitingen in colliers, de brug-functie in ringen en het licht- en lijnenspel dat zonlicht kan veroorzaken.