Vorige pagina
Voorgaande expositie meer informatie
Trachten de zomer vast te houden zowel buiten als binnen. Dat zou moeten kunnen !In ieder geval lukt het om binnen in onze galerie een prachtige kleurrijke expositie te tonen met kleuren die dansen op de melodieën van ongeschreven composities van Veronica Molenkamp en composities die dromerige herinneringen aan Venetië omarmen van Maurizio Piovan. Dynamische elementen  welke, nooit afgedwongen, leiden tot prachtige toevalstreffers van Nick Seijkens; daarnaast ook de  action-painting, het resultaat van bevrijdend kleurrijk en abstract schilderen van Martin van Dijk. Een boeiend en krachtig lijnenspel in beelden van Eric Goede, die steeds niet lijken te “kloppen”. Verder de schoonheid in het lijnenspel der torso’s van Annet Wood in het bijzondere materiaal aluminium, en in de zielehanden van Christien Dtoit komt materie en gevoel tot leven. Tenslotte het mirakel in de solide en unieke sieraden van Greetje Sieders.   

Veronica Molenkamp     
Kleurrijke natuurcomposities

Veronica Molenkamp is altijd op zoek om beeldend gestalte te geven aan haar gedachten en gevoelens over het leven. Zij schildert recht uit het hart en spontaan, waarbij zij in eerste instantie haar gevoelens de vrije loop laat.
Bij het schilderen wordt een proces in gang gezet van ontwikkelen en ontdekken tot het moment waarop een thema duidelijk wordt. Dan laat ze haar fantasie werken en brengt zo een beeld naar buiten wat eerst in haar heeft gezeten. De natuur is voor haar een eindeloze bron van schoonheid en inspiratie. Een smal paadje dat zich verliest in warrige struiken, het zachte glooien van een in de zon fel oplichtende duinhelling, vlinders die dansen op de melodie van een ongeschreven compositie.Deze natuurlandschappen probeert zij te vangen in kleur en lijn in haar schilderijen en te herscheppen in lyrische composities. Kleuren, compositie en verf zijn voor haar een middel om tot persoonlijke expressie te komen. Ze houdt van de geur van olieverf waarmee ze als klein kind in een schildersfamilie is opgegroeid. De vreugde die ze beleeft aan de geur van olieverf en het schilderen wil ze ook laten uitstralen in haar werk. Vanaf 1995 exposeert Veronica bij gerenommeerde galerieën in binnen- en buitenland. Sinds enkele jaren werkt en woont ze in Duitsland. 

Maurizio Piovan     
Venetie in kleurrijke abstracties
Maurizio heeft een speciale verwantschap met Venetië. De details van deze stad fascineren hem. Hij wordt aangetrokken door de diepte van de architectonische creaties, welke gedomineerd worden door de beweging en spiegeling van het water.  Kleuren  overheersen in een paar essentiële streken die het mysterie vastleggen.  Maurizio richt zich op een beeld waarin formele relaties worden vastgelegd in een soort globale harmonie; daarin zijn zowel flitsen van een overweldigende werkelijkheid alsook mentale abstractie aanwezig.  Het is de kleur die elementen verbindt, die anders verloren zouden gaan. Op die manier verwerft het schilderij de betekenis van een dromerige herinnering. “Dingen brengen emotie over – ik houdt van de gevoelens die door dingen en de menselijke geest worden vastgehouden. Ik schilder emoties en transformeer ze in  kleur en pure kunstzinnige vorm.”Maurizio behoort tot de lyrisch expressionisten van de Venetiaans-Italiaanse school van abstract naturalisme. Zijn werken zijn indrukken van een realiteit die de toeschouwer dreigen te ontsnappen; een realiteit die Maurizio vangt in zijn magische kooi van kleuren. 

Nick Seijkens                 Oude mythen in het heden !Nick Seijkens is gefascineerd door het ongrijpbare ogenblik waarin het hele gewicht rust op het ene been en het andere in een schoppende beweging naar voren geworpen wordt zodat de menselijke gestalte, als in een kreet, achterover helt.Hij schildert niet volgens bepaalde technische regels, maar laat zijn hand met de verfkwast, de roller of een paletmes vrijelijk over het linnen dansen en zijn eigen weg zoeken. Dynamiek en continuïteit van de handeling lokken dan als het ware het toeval of het wonder uit dat nooit afgedwongen kan worden.  Wie is hier de schenker ? Misschien wel de geheimzinnige Syrische godin wiens naam Seijkens aan een van zijn schilderijen verbonden heeft. Nick is een voortreffelijk schilder (schrijver en dichter) en de kunst laat hem een klein beetje deelhebben aan de macht en de toverkunst van de hemelbewoners die immers kunnen zweven en zich naar believen door ruimte en tijd verplaatsen. Nick betrekt in zijn doeken vaak de terugkeer van de oude mythen en transporteert hun inhoud naar het heden. Daarbij ondergaan die een metamorfose en breken uit het schilderij als een vlinder die de cocon verlaat en de vleugels uitslaat:  klaar voor een nieuw leven.

Martin vanDijk                   Een eigen wereld in verf !Opvallend aan de nieuwe schilderijen is hun volledig abstracte beeldtaal. Voorheen  kwamen er nog regelmatig figuratieve elementen in zijn werk voor: huisjes, kerktorens, burchten en kleurrijke landschappen. Hij heeft geen foto’s  meer nodig om tot inspiratie te komen; zijn schilderen is nu verworden tot een zoektocht danwel onderzoek naar de zeggingskracht van ‘pure verref’. De titels van zijn werken verwijzen soms naar de songteksten welke in zijn atelier klinken wanneer hij aan het werk is. In het ontstaansproces speelt toeval een grote rol. De onderlagen ontstaan door middel van een soort action-painting. De laatste laag van de schilderijen bestaat altijd uit olieverf. Met die traag drogende materie brengt Martin de nuances aan, zoals de vloeiende kleurovergangen en de gemarmerde effecten. Het werk van Martin is in een klap volwassener geworden. De dynamische, over elkaar buitelende kleuren van vroeger hebben plaats gemaakt voor een meer ingetogen palet. Met hun onbenoembare vormen en hun intuïtief gekozen kleuren, maken deze nieuwe schilderijen een tijdloze indruk.    

Eric Goede  
Uniek lijnenspel in bronzen beelden
Eric begon zijn artistieke carrière als schilder/beeldhouwer en als docent.  Gaf o.a. les aan deze kunstzinnige opleiding en de Volks Universiteit. In 1995 nam hij het besluit om zich totaal aan het beeldhouwen te gaan wijden. Eric vindt het werken in steen een grote uitdaging. Pas enkele jaren geleden besloot hij ook bronzen beelden te gaan maken. Het materiaal steen  is weerbarstig en geeft zich niet snel gewonnen. Wordt de steen verkeerd behandeld dan vliegen de stukken er letterlijk vanaf. Je zou kunnen zeggen dat de steen een eigen wil heeft. Het is dan ook zaak de steen met eerbied en respect te behandelen. Lukt dat, dan zie je de echte steen te voorschijn komen. Eric werkt van uit zijn gevoel. Wanneer hij een kop maakt, zijn het de ogen die de aandacht trekken en je op een bepaalde manier aankijken. De stand van de kop wijst eveneens op hetgeen Eric wil zeggen. De beelden, zowel in steen als brons,  hebben veelal gereduceerde vormen. Het lijnen spel komt sterk tot zijn recht. Wat zijn beelden zo boeiend maakt, is dat de proporties niet kloppen. De kunstenaar vindt het juist een uitdaging om beelden te maken, die op het eerste gezicht in verhouding lijken, maar dit toch niet blijken te zijn.

Christien Dutoit               Uiterst verfijnde styleringen !Haar werk bestaat voor het grootste deel uit keramiekbeelden maar ook het brons verovert zijn plaats in haar oeuvre. Haar kleisculpturen stellen meestal bevreemdende figuren voor, menselijke wezens met een langgerekte vormgeving, die elkaar op diverse en verrassende manieren benaderen.  Meestal wordt Christien. geïnspireerd bij het zien van een houding of gebaar die haar aanspreken omdat ze een gemoedsgesteldheid uitdrukken die in haarzelf ook aanwezig is. Het gebonden zijn aan aardse beperkingen, onze onderlinge verbondenheid en het achterna lopen van onbereikbare doelen zijn onderwerpen die we terug zien komen in het werk van Christien.  Gevoel dat zij niet altijd in woorden kan vatten brengt zij tot uitdrukking in vlijmscherp geaccentueerde maar altijd individueel herkenbare beelden. Soms maakt ze gebruik van vervormingen of gooit ze normale verhoudingen dooreen om nog beter uitdrukking te kunnen geven aan wat ze voelde bij het aanzetten van het werk. De presentatie van de figuren speelt een grote rol bij de weergave van de inhoud en de compositie van het werk.  Ook de behandeling van de materie, klei of was, speelt mee in de vormgeving; is zelfs deel van de inspiratie. Haar figuren lijken de wereld te bekijken met  een blik vol vragen alsof ze er teveel van vervreemd zijn. Ze zijn versteend in een afwachtende houding alsof ze de bewakers zijn van een wereld waar ze niet meer thuishoren.  De smalle gezichten, met de hoge jukbeenderen en lange fijne neus, waarin de geprononceerde emoties als versteend gebakken liggen, zijn de uiteindelijke weergave van het archetype. Er is een neiging om de materie tot nog meer uitgesproken ontwezenlijking om te vormen. De echte levende mens vervaagt tot een herinnering. Het gezicht in de beelden wordt een “ symbool” van de Mens . Haar creaties roepen onveranderd een momentopname van wisselende gevoelens op. Daarom ook kan en wil zij er nooit in slagen die tijdsgebonden expressie in een identieke vormgeving te herhalen, zelfs niet in haar bronzen beelden die allemaal unica zijn. Christien Dutoit als geïnspireerde gevoelsvrouw, brengt op een virtuoze manier het streven naar emotioneel evenwicht en professionele perfectie in beeld .

Annet Wood           Bijzondere aluminimum beelden
Annet is autodidact en heeft op velerlei wijze zich diverse technieken eigen gemaakt. Zij werkt veelal met aluminium, maar ook in brons en met zilver en glas. De materiaalkeuze geeft de meerwaarde aan haar sculpturen. Denk daarbij aan het glas, dat geeft de kwetsbaarheid van de mens aan. Brons de sterkte. Steen de oerkracht. Zilver de meerwaarde . Hout de buigzaamheid en papier onze vergankelijkheid.  De torso loopt als een rode draad door haar werk. Ze blijft ze maken. Maar regelmatig maakt ze ‘uitstapjes’ naar andere vormen. Dieren en abstracten kunt u ook bij haar aantreffen. Maar toch steeds weer de torso, ze kan het gewoon niet laten. Haar laatste serie werk bestaat uit aluminium (bijzonder!), in zand gegoten,strak gepolijst en dan in kleur gespoten. Gemonochromeerd. Samen met haar echtgenoot Willis vormt zij een Arts en Craft Duo. Daar waar zij de ontwerpen maakt, zorgt haar man er voor dat de ontwerpen worden ingemald in zand en samen gieten ze het werk dan in brons, zilver, glas of aluminium. Daarna wordt het werk door een van hen beiden verder afgewerkt.  

Greetje Sieders                
Mirakelse  sieraden !
Met een van haar broches heeft Greetje indertijd de Rijswijkse Arti-Shockprijs gewonnen. Zij werd uit honderden inzendingen gekozen omdat haar broches eruit sprongen door hun eenvoud, vakmanschap en draagbaarheid. De sieraden zijn gemaakt van zilver, goud, mat en glanzend bewerkt en bezet met half edelstenen.Voor galerie ’t weefhuis een eer om haar werk te tonen omdat met name haar broches net kleine schilderijtjes zijn die allen even bijzonder en uniek zijn.Haar ringen en andere sieraden hebben als uitgangspunt: eenvoud en draagbaarheid. Haar ‘engelen’ zijn begonnen als een grapje, maar telkens weer laat ze een unieke serie het licht zien. Recent heeft ze ook ruimtelijke engelen-objecten gemaakt.Met een eigen ontwikkelde techniek brengt ze uiterst fijne samenstelsels van edelmetalen bij elkaar. Voor collega-edelsmeden tot op heden een mirakel en goed bewaard geheim.Zij maakt vrij werk en werk in opdracht.