Schilderijen
Brigitte de la Horie Materie tot leven verwe(r)kt !
Brigitte haalt vanaf het begin de essentie van haar inspiratie uit de natuur en het ritme van de seizoenen waaraan zij zich regelmatig laaft. Weg van figuratieve vormen, zodat zij een bevoorrechte plaats kan geven aan een boeiend patroon van sporen, vlekken en materie. De haal van haar penseel is spontaan, in één trek, een uiting van het gevoel van dat ene moment. Het gebaar laat uit de materie de vorm ontluiken. De materie brengt de kleur tot leven.Haar werk is een zoektocht naar eenvoud geworden waarbij evenwicht tussen volle en lege gedeelten, het stoffelijke en geestelijke verbeelden.Haar techniek bestaat uit mixed media met acryl als verbindend medium. Ze werkt met penseel, spatel en mes. Een spontaan en krachtig schilderen, scherp en helder, zich herinnerend aan Kendo, een Japanse gevechtskunst die zij 10 jaar beoefende. Ze integreert in haar werken planten en natuurlijke elementen zoals lava en zand. Opvallend is de veelkleurigheid hierin. Het materiaal brengt ze mee van haar veelvuldige reizen naar Europese en Afrikaanse vulkanische streken.
José Portilla Een reis naar de binnenkant van het landschap ! José Portilla studeerde aan diverse Art Schools in Salamanca en vestigde zich in 1959 in Barcelona waar hij gedurende de sixties deelnam aan de Tormes-Group. Zijn artistieke carrière heeft zich tot nu toe ontwikkeld waarbij de relatie tussen het Castillian Plateau en de mediterranee zee altijd aanwezig is. Portilla’s schilderijen tonen zijn ervaringen, emoties en sensaties door de intensiteit van het materiaal met de aartskleuren blauw. Hij creëert een wereld die nauw verbonden is met zijn aan de natuur verbonden roots. Het raam, een van de meest herkenbare symbolen in zijn schilderijen, tonen ons zijn weg naar de binnenkant van het landschap, er reizend doorheen. Het is een geconcentreerde opdracht aan hem zelf, een roep naar de zoektocht en een uitnodiging tot bezinning.
Sinds 1988 exposeert Portilla zowel in Spanje als Duitsland, Zweden, Frankrijk en België.
Violeta Gestileerde humor en ironie ! In Litouwen (Vilnius) sloot zij de academie voor beeldende kunst met succes af. Naast de meer monumentale werken in leer die zij vervaardigt, komt er sinds enige tijd ook werk in acryl uit haar handen. Het is allemaal begonnen met op houten paneeltjes geschilderde miniaturen, maar gaandeweg zijn daar grotere formaten bij gekomen. Nu ook op doek. Miniaturen en doeken zijn wat je kunt noemen ‘begrijpelijke’ kunstwerken, met afbeeldingen van mensen en hun dieren, quasi realistisch geschilderd maar gestileerd en wel zo, dat hun verschijningen in veelal alledaagse situaties iets vreemds krijgen. Dat heeft natuurlijk iets moedwilligs, en zij probeert dan ook de poëzie en de humor niet uit het oog te verliezen. Het maken van deze figuratieve werken vormt aldus voor haar een humoristisch-ironische wijze om naar de poëzie van het dagelijks leven te kijken. En hoewel de werken herkenbaar van haar hand afkomstig zijn, staan ze inhoudelijk veelal op zichzelf. Voor zover zij kon nagaan en begrepen heeft uit hun reacties, zijn heel verschillende mensen geïnteresseerd in haar werk. Waar het te zien is, besteden ze veel tijd aan het bekijken ervan, komen terug om nog eens te kijken, glimlachen of lachen breeduit, discussiëren met elkaar over de betekenis van de door haar gecreëerde personages. Zeer tot haar genoegen overigens.
Sieraden
Sylvia Blickman “Zij die verborgen was “ ! In 1971 studeerde Sylvia Blickman af als goud- en edelsmid in Schoonhoven. Op de Gerrit Rietveldacademie ontdekte ze uiteindelijk ‘haar’ materiaal, aluminium, dat ze door middel van een elektrolytisch proces anodiseert en kleurt. Daardoor wordt het een duurzaam en boeiend metaal, zeer geschikt om haar sieraden en objecten vorm te geven. Daarbij maakt ze gebruik van ambachtelijke technieken, die ze als goudsmid beheerst. Haar inspiratie haalt ze veelal uit de natuur tijdens haar vele wandelingen, langs het stand en verre reizen. Gevonden voorwerpen dienen vaak als uitgangspunt voor een object of sieraad. Haar nieuwste collectie bestaat uit kleine objecten om te dragen, sieraden waarmee je je kunt onderscheiden. Ze ontstonden na een studiereis van drie maanden door Centraal-Amerika, dat Noord en Zuid als een navelstreng aan elkaar verbindt. Behalve de eeuwenoude, nog bewaard gebleven nederzettingen van de Maya’s, boeide haar de lange reeks vulkanen, begrensd door twee oceanen. De sieraden en objecten die hieruit voortvloeien, zijn vaak kleinoden, die een geheim met zich meedragen. Zij laten niet alles zien. Je kunt er een glimp van opvangen. Hebben ze iets te verbergen of herbergen ze ons eeuwig verlangen ?
Beelden
Gerry Blok Stille getuigen in fragiele vormen !
Gerry experimenteert veel in de raku techniek. Bij de van oorsprong Japanse raku techniek worden geglazuurde voorwerpen in de hete oven gebakken tot de glazuren gesmolten zijn. Vervolgens worden de objecten uit de oven gehaald, gesmoord in brandbaar materiaal en afgekoeld met water. Mooie gecraqueleerde glazuren en kleuren zijn het resultaat. Het is een snelle directe manier van werken. Op deze wijze ontstaan mooie contrasten: het gecraqueleerde bronsgekleurde keramiek steekt scherp af tegen de spierwitte glazuren. Bij voorkeur maakt zij objecten met deksels die naadloos op de vorm en het lijnenspel aansluiten. Een belangrijk kenmerk in haar keramiek is dat alle vormen open kunnen. De deksels zijn vaak gebakken in de Japanse techniek terwijl de rest van de vorm weer volgens de algemene stookmethode is vervaardigd. Dit vereist zeer nauwe vormgeving en specifieke kennis van de krimp tijdens het bakproces om er zeker van te zijn dat de voorwerpen precies op elkaar passen. Bovendien verwerkt ze koperplaatjes, pennetjes, spijkertjes en andere oud-ijzerwaren in haar objecten. Sinds 1990 is Gerry actief als keramist en exposeert sinds 1994; in 2000 behaalde ze in Dwingeloo een eervolle vermelding.
Liesbeth Rutten Verbondenheid en mens-in-relatie !
Liesbeth vindt de inspiratie voor haar werk voornamelijk in twee hoofdthema’s die zij zowel figuratief als abstract gestalte geeft. Zo zijn er de solitaire figuren die veelal de emotionele gesteldheid van het individu verbeelden en de dubbelfiguren die de aspecten van de mens-in-relatie laten zien. De solitaire figuren zijn meestal opgebouwd met, voor haar van symbolische waarde zijnde, vergankelijke natuurproducten. Takken, veren, bladeren, zaaddozen e.d. zijn met touwen en boetseerwas aaneengebonden en gesmeerd. Deze beelden laten momenten van bezinning en/of vertwijfeling zien. De dubbelfiguren verbeelden meestal een zoektocht naar verbondenheid, in de ruimste zin van het woord. Gebruikte structuurverschillen accentueren de open- en geslotenheid in de vorm. Liesbeth streeft in haar werk naar een eenvoudige en heldere beeldtaal en accentueert dit door haar eigen manier van patineren en afwerken. De finishing touch gaat tot in de details en daarom werkt zij ieder beeld ook zelf af, de steen incluis. De meeste beelden zijn contrasterend gepatineerd; deels diep donker, deels groen of bruin geoxideerd en meestal is, in detail, de bronskleur weer opgeschuurd, om het licht te vangen en te weerkaatsen. Door deze gevarieerde manier van bewerken gaat een beeld leven en krijgt het een eigen uitstraling.