Beeldentuin meer informatie
BEELDENTUIN ’T WEEFHUIS NUENEN – 2007
In de boomgaard van Schapenhouderij Rob Adriaans start dit jaar voor de 3e keer de Beeldentuin van Galerie ’t Weefhuis Nuenen. Negen kunstenaars nemen hieraan deel met ruim 80 beelden in brons, staal, cortenstaal, steen en diverse materialen.Een korte omschrijving van iedere kunstenaar volgt hieronder.
René van Dam . Zijn beelden modelleert hij naar de natuur. Wat hij ziet, legt hij op een snelle en directe manier vast in was. Zou hij later, zonder model, nog wat proberen te versterken, dan verliest het beeld zijn kracht, zijn eigenheid. De spontaniteit waarborgt de weergave van de spanning die hij waarneemt in de houding van het model. Hij bouwt het beeld op met dunne plakjes was, waardoor een steeds wisselende schaduw het beeld extra dynamiek geeft. De opbouw in plakjes suggereert het zware brons lichter dan het is. Tijdens het proces van modelleren borrelen de ideeën op, hoe sneller hij werkt hoe geïnspireerder hij raakt. Gezichten laat hij achterwege, ze zouden afbreuk doen aan de onafhankelijkheid van zijn beelden. Hij speelt met de verhoudingen, laat er zijn fantasie op los, overdrijft wat hij ziet. Hierdoor ontstaan de kenmerkende lange benen. De waan van alle dag achterlatend ontstaat de geruststelling van het alledaagse: gemoedelijkheid, mijmeringen, allerlei stemmingen vindt hij terug in zijn werk. Zijn beelden creëren als het ware hun eigen wereldje, nodigen uit tot reflectie. Het resultaat is altijd weer verrassend.Ontrafeling om te komen tot de kern van dingen is voor hem heel wezenlijk. Luchtigheid en eenvoud in thema’s en in uitvoering weerspiegelen zijn kijk op het leven. Hij probeert zichzelf niet te serieus te nemen, tevreden te zijn met het kleine, het simpele. Het gieten gaat volgens de cire perdue methode (verloren was), van elk beeld wordt er maar één afgegoten. Het afwerken, slijpen en patineren, doet hij zelf.René levert zijn beelden in principe met sokkel, ‘ze dienen in harmonie te zijn met het werk, zijn ondersteunend, versterkend’, uiteraard kan de sokkel naar wens worden aangepast.René werkt ook in opdracht.
John Deckers. John volgde de Academie voor Schone Kunsten in Hasselt (B) en de Academie voor Plastische kunsten in Genk (B) waar hij cum laude afstudeerde. Na de opleiding ‘ Glasfusen’ startte hij met exposities in musea en galerieën in binnen- en buitenland. In Canada nam hij deel aan een prestigieus kunstenaarsproject. Het eerste wat opvalt bij een kennismaking met het werk van John, is de meesterlijke beheersing van de materie, waardoor hij deze sublimeert en in staat is tot het, op aangrijpende wijze, interpreteren van vergeestelijkte thema’s. Bij John Deckers is het thema start én alibi tot het verkennend omgaan met vormen. Hij zet de toeschouwer op weg door figuratieve resten, die herkenbaar zijn in zijn werk. Onderdelen van meestal levende wezens, zoals het paard, een vogel, een hoofd, geven de weg aan naar de wereld, waarover het werk handelt. Het echte boeiende gebeuren vindt echter plaats binnen het beeld zelf, in het ritme, binnen de tegenstellingen tussen de contrasten, tussen matte en glanzende delen, in de relatie tot de ruimte en in de dynamiek.John schept een organisch geheel, waarbinnen elke cel, elk onderdeel dezelfde intensiteit uitstraalt als het geheel, en toch zijn specifieke rol uitstraalt binnen dat geheel. Hij is een meester in het doseren en assembleren. Bovendien weet hij het scherpe, kille metaal zó te behandelen, en kneedt het dermate, dat het warmte gaat uitstralen en bezield wordt, waardoor hij een complete metamorfose realiseert. Het vraagt stilte en tijd om tot zijn kern door te dringen.
Giovani Gelmi. Oorsponkelijk beslist Giovani Gelmi een klassieke artistieke opleiding te doorlopen om zijn techniek bij te schaven. Op degelijke fundamenten verfijnt hij zijn eigen stijl. Zijn sculpturen vallen op door hun vormeenvoud en hun naar evenwicht strevende abstractie. Zijn sculpturen stellen duidelijk enkele hoofdbeginselen van de hedendaagse plastiek in het licht : on-evenwicht, fragmentatie, precaire spanningsopbouw, afschaffing van de massa’s,…Beweging en krachtlijnen zijn ook merkbaar. Cortenstaal of roestvrijstaal, op verschillende wijze bewerkt, al dan niet aan weer en wind blootgesteld, geven ze warme bruine schakeringen toe.Het vertrekpunt van de verwisselingen die hij metaal laat ondergaan is een lint dat door de ruimte vliegt in wentelende en nagenoeg onbevangen bewegingen. Zonder enig bevoorrecht oogpunt wordt de toeschouwer zogezegd in de voorwerpsdynamiek zelf opgenomen. De knopen met je ogen ontwarren !
Carlos Mata. ‘ The big horses are empty, so it can be filled with the soul of the one who looks at them ‘ : Carlos Mata. Kracht en schoonheid karakteriseren zijn werk. Deze Spaanse kunstenaar laat zich inspireren door Barcelona en Parijs. Hij werkt vanuit een klassieke mediterrane basis voortkomend uit de essentie van zeezout, de Middellandse zon en het zand van de uitgestrekte stranden. Hij houdt zich vooral bezig met het omzetten van bronzen sculpturen in archaïsche mythologische vormen, die vloeien vanuit het verleden naar het heden. Hierbij is het voor hem heel belangrijk om deze vormen zo te versimpelen dat de essentie van de dieren ongemoeid blijven. Ook zijn juwelen stralen deze boodschap uit. Simpel en klassiek in een mythologische sfeer.
Dick Matze. Dick is een autodidact en een duidelijke laatbloeier. Na zijn technische opleiding kwam hij als raadgevend adviseur in vele ontwikkelingslanden (Yemen, Suriname, Soedan, Peru etc). Hij werd meer en meer geboeid door de rijkdom van deze culturen. Als tegenhanger van deze baan zocht hij een uitlaatklep eerst in klei, later in steen en nu voornamelijk in brons. Bij vele kunstenaars heeft hij in hun atelier gewerkt en een eigen stijl en vakmanschap opgebouwd.Hij is gefascineerd door vormen. Vormen waarmee hij elke fantasie en elk idee dat in hem opkomt in de ruimte een plaats kan geven. De beeldtaal van het menselijk lichaam geeft hem volop inspiratie. Soms de stapeling van massa’s dan weer het lijnenspel in de ruimte met een zichtbare spanning tussen evenwicht en beweging. Ondanks een zekere abstractie, laat hij zijn beelden herkenbaar blijven. Ze vragen niet om uitleg, de leegte rondom de vorm levert het bestaansrecht en vertelt het verhaal, zijn verhaal. Vanaf eind jaren negentig is hij gaan exposeren.
Hanneke Pereboom . Bij het werk van Hanneke Pereboom is het uitgangspunt veelal de lichaamshouding van de mens. De nadruk ligt op de rondingen, afgewisseld met strakkere lijnen, de dragende functie en de vereenvoudiging van de vorm. Het detail is daarbij ondergeschikt. Hierbij zoekt zij naar kracht, ritme en evenwicht om een voor haar zo boeiend mogelijk beeld te maken. De laatste jaren is Hanneke bezig met steeds grotere beelden. Als materiaal kiest zij, afhankelijk van wat zij voor ogen heeft, steen of brons soms in combinatie met cortenstaal. De stenen beelden worden direct uit de steen gehakt. Hierbij ziet zij het als een uitdaging de specifieke eigenschappen van de diverse materialen zoveel mogelijk te benutten. Beeldhouwer Gosse Dam is voor haar jarenlang een prima leermeester geweest. Daarnaast is het wonen en werken in het beeldhouwersdorp Tengenenge (Zimbabwe) een inspriratie geweest waar ze vandaag de dag nog op doorwerkt. Vanaf 1997 exposeert Hanneke Pereboom haar werk en maakt werk in opdracht.
Jacqueline de Vaan. Jacqueline studeerde in 1991 af als docent tekenen en textiele werkvormen. Echter, haar drang naar 3-dimensionaal werken was groot. Ze volgde diverse beeldhouwworkshops en kreeg les van vele kunstenaars/docenten. Zij heeft een grenzeloze fascinatie voor de diverse verschijningsvormen van steen. Zowel de zachtheid die het krachtige stoere materiaal kan uitdrukken als het gepolijst is, als de ruwe nog onbewerkte steen boeien haar. Zij speelt graag met verschillende manier van bewerken om zo de juiste balans te vinden tussen vorm, lijn en emotie. Het harde arduin geniet haar voorkeur. Daarnaast werkt ze o.a.s in marmer, serpentijn, albast, onyx en harde bijna niet te bewerken materialen als graniet en basalt. Sinds 2001 maakt ze ook beelden in brons en hout. In de afgelopen jaren heeft zij zich ontwikkeld tot een veelzijdig beeldhouwster. Ze maakt zowel figuratieve, vaak sterk vereenvoudigde expressionistische beelden, als organisch abstracte vormen. Haar werken exposeert ze in Nederland, België en Frankrijk.
Leon Veerman. Leon Veerman put zijn inspiratie vooral uit de natuur. In zijn beelden combineert hij organische en geometrische vormen tot spannende abstracte sculpturen in brons. Die verwijzen naar de eeuwig in beweging zijnde natuur. De natuur, het “huis” waarin wij leven, is altijd verwikkeld in een proces van vernieuwing. Het handelen van de mens dreigt dat proces soms te verstoren. Dat besef is een belangrijke drijfveer in veel van het werk van Leon Veerman. Met de bol als uitgangspunt maakt hij talloze beelden als onderzoek naar de vorm. Hij laat zien wat er gebeurt als je een gat maakt in een gesloten bol, of wanneer je binnen de ronding van de bol een rechthoekige kern maakt. Soms snijdt hij een bol als het ware in plakken en laat die vervolgens ten opzichte van elkaar verschuiven. De bol wordt zo een spannende vorm, waarin evenwicht van volumes en tegenstellingen zoals rond en vierkant een belangrijke rol spelen. De bolvorm is altijd gebleven, mar hij gebruikt hem steeds anders. Zijn liefde voor de natuur is steeds duidelijker geworden in zijn beelden. De bolvorm gebruikte hij als symbool voor veel natuurlijke vormen: bloeiende bloemen en ontkiemende zaden blijken vormen die de bol als basis hebben. Leon exposeert zowel in binnen- als buitenland vanaf 1982.
Jan Verschueren. Jan Verschueren maakt assemblages van schroot. Het eindproduct van zijn creatieve bewerkingen draagt met recht de titel ‘Schoon Schroot”. Zijn beelden dragen altijd een duidelijke figuratieve betekenis, terwijl ze op een volgend moment lijken op te lossen in een abstract spel van ijzeren arabesken, vlakken en lijnen. Humor en poëzie. Evenwicht en een schijnbaar vrij ballet van metaal in de open ruimte. Esthetisch en tegelijk een chaos suggererend die onderhevig is aan verborgen wetten. De vergankelijkheid vervat in een intense schoonheid en de schrootse schoonheid die vergankelijkheid in zich bergt.